అలసిన మనసు ఓదార్పును కోరుతుంటే..

భారమైన మనసులో భావాలే లేకుంటే..

చెప్పలేని వ్యధ ఏదో మౌనంగా పక్కన చేరి

మోయలేని భారాన్ని ఇంకా పెంచుతుంటే!

కళ్ళముందు నీ నిలువెత్తు రూపం..

నన్ను నిలువునా దహించి కాల్చుతుంటే,

నిలబడే సత్తువ లేని నా కాళ్ళు..

నీ ఆసరా కోసం అర్రులు చాస్తుంటే!

దూరమైన చెలి పక్కన లేని వేళ..

భారమైన నా చూపుల్లో నీపై కోరిక పెరుగుతుంటే,

పాత జ్ఞాపకాలన్నీ ఒక్కొక్కటిగా రూపం దాల్చి..

మళ్ళీ మళ్ళీ పచ్చి గాయాలు చేస్తుంటే!

అశ్రువుల మధ్య విరిగిన నా మనసు..

అంతులేని రోదనలో చిక్కుకుని వేదన పడుతుంటే,

లోలోపల రేగిన ప్రతి గాయం..

చివరకు ఒక ‘నిశబ్ద గేయమై’ మిగిలిపోతోంది!