నా జీవితం ఓ ఎడారి!

జ్ఞాపకాల వాన కురిసి వెలిసినా…

నా గుండె గదిలో తడి ఆరనే లేదు!

​నీ ఊహల ఉయ్యాలలో ఊగుతూ…

నన్ను నేను మరిచిపోయాను,

ఇప్పుడు మనసు మనసులో లేదు!

​ఆశల దీపం ఎప్పుడో ఆరిపోయింది…

మిగిలింది మదిలో ఒక మూల చిమ్మ చీకటి!

​వసంతం జాడలేని వనంలా మారిపోయింది…

నువ్వు లేని నా జీవితం ఓ ఎడారి!

​దూరమయ్యావని తెలిసినా,

చేరలేవని తెలిసినా…

నిరంతరం నీకై నా ఆరాటం ఆగదు!

Read Full Post »

మౌన రాగం – ప్రేమ

నీ వెచ్చని చూపు నాపై పడగానే,
మంచులా కరిగిపోయింది నా మౌనం…
నీ చిరునవ్వు నా దరి చేరగానే,
చిగురించింది నా గుండెలో కొత్త వసంతం!

ప్రేమంటే… రెండు అక్షరాల పదం మాత్రమే కాదు,
ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకునే అంతులేని భావం…
ప్రేమంటే… కలల లోకంలో విహరించడం కాదు,
కష్ట నష్టాల్లో తోడుగా నిలిచే ధైర్యం!

భాష లేని భావం మన ప్రేమ,
మాటలు రాని మౌనం మన ప్రణయం…
కాలం ఎంత వేగంగా కదిలి పోయినా,
నీ జ్ఞాపకాలే నా జీవన సాఫల్యం!

నువ్వు నా పక్కన ఉంటే చాలు,
నిశీధి రాత్రి కూడా వెన్నెల కురుస్తుంది…
నీ చేయి నా చేతిలో ఉంటే చాలు,
ఈ ప్రపంచమే నా గుప్పిట్లో ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది!

Read Full Post »

అస్తమయ విరహం

పడమటి కొండల చాటున…

సింధూర వర్ణాన్ని పులుముకుని,

కళ్ళ నిండా నీటిని దాచుకుని,

ఒంటరిగా వెళ్ళిపోతున్నాను…

ఎదురుగా మెరిసిపోతున్న నా సంధ్య…

అక్కున చేర్చుకుంటావని ఆశ పడ్డానేమో!

తాకితే నువు కాలి పోతావని భయం…

నేను ఇక్కడే ఆగిపోతే నా లోకం చీకటి అవుతుందని,

నీ మేని రంగులో నా కాంతిని చూసుకుంటూ,

దూరం నుండే తపిస్తున్నాను…

ఆకాశమంతా పరుచుకున్న ఆ ఎరుపు రంగు

ఈ భాస్కరుడి గుండె నుండి చిందిన విరహ రక్తమేమో!

నిమిషం పాటు జరిగే ఆ కలయిక కోసం,

రోజంతా నిప్పులు చెరుగుతూ నిరీక్షిసున్నా…

కానీ తీరా నీవు (‘సంధ్య’) ఎదురైన వేళ,

చీకటి ముసుగులో మౌనంగా కరిగిపోతాను

ఇది యుగయుగాలుగా సాగుతున్న విరహం…

నిన్ను ప్రేమించి, నీ కోసం ప్రతిరోజూ మరణించి,

మళ్ళీ ఉదయాన్నే కొత్త ఆశతో పుట్టడం…

ఈ భాస్కరుడికి మాత్రమే తెలిసిన శాశ్వత విరహ వేదన!

Read Full Post »